Bakit di ka rin nag-ingat?

Ayoko na sanang mapag usapan or mag post about you pero di ko pwedeng palampasin yung mga sinabi mo kahapon......

Bakit ganun? Sabi mo.... mali ako.... hindi kita naintindihan... di ko nagets ang point mo...so what's your point?!

Kahapon kausap kita..... pinili kong manahimik... pero sa mga sinabi mo di ako pwedeng di magreact. Ano bang ginawa ko? Nagpakatotoo lang naman ako ha... krimen ba yun?
Para maibsan ang sakit na nararamdaman ko.... inamin mong nafall ka rin.... huh? ikaw? nafall? Bakit mo sinasabi ang mga yan? na fall ka din.... pero iba ang pinost mo.... iba ang pinakita mo.... iba ang pinaramdam mo. Subukan mong ipaalam sa mga nagkomento sayo yang nararamdaman mo.... di mo kayang aminin sa kanila kasi ... takot kang mahusgahan din nila.

Alam mo ganito lang yan.............. hindi naman ako kikibo... hindi naman ako magsisintir ng ganito kung wala akong nabasa. Wala lang.... naisip ko lang ipost yung naramdaman ko nung una.... di naman inubliga... di naman ako umasa.... nagsabi lang naman ako kung ano yung naramdaman ko... wala naman akong hininging kapalit. ISINIGAW ko lang. yun lang! pero tulad ng inisip mo sa akin.... sobra ka ring nagreact. Ipinaalam mo pa sa kanila. Ang dami tuloy humusga.... meron din namang nakisimpatya pero grabe yung isa or dalawang nagkomento sayo..... Bakit? kaya nga may blog di ba? para dito isigaw kung ano man ang hinanakit mo. Bakit ka rin nag react? Ang masakit pa dun..... sumang ayon karin sa panghuhusga nila.

Pa! wala akong hininging kapalit!......Wala akong sinabing kailangan ganun ka rin sa akin. Ipinaalam ko lang. Yun lang.... pero bakit ganun? inakusahan mo rin ako.

Wag kang magalit or mag magdamdam sa post nato.... sinagot ko lang yung mga sinabi mo kahapon. Mali ako nung umamin ako na nafall ako sayo.... sabi mo... bakit di ako nag-ingat? pero kahapon.... sinabi mong nafall ka rin...... BAKIT DI KA RIN NAG-INGAT?

Hindi ako tulad ng inaakala mo.......at ng mga kaibigan mo......PAALAM!

Hay... kakauwi ko lang galing station. pagod....pagod.... at pagod. Pinarada ang oto sa garahe.... pumasok sa pinto... tumingin tingin sa paligid kung may tao pang gising.... wala. Pasok sa kwarto.... naglinis... nagbihis. binuksan ang laptop... nagcheck ng blog.... Shit!!!! kita ko post mo! Ang sakit! ka chat kita nung hapon bakit di mo nalang ako dineretso bakit kailangan pang dito mo pa ako pahiyain! Hindi ako flirt! tulad ng sinasabi mo! hindi ako malandi tulad ng inaakala mo! na fall ako ... oo!.... pero di ako pa-asa tulad ng inaakusa mo sa akin! naging totoo lang ako sa naramdaman ko.

Tama ka... wala akong dapat asahan... dahil ang totoo hindi ako umaasa. Kaya nga di ba sabi ko sasarilinin ko nalang. Ito na ang huling post ko tungkol sa yo. Ganun pala ang iniisip mo sa akin flirt... malandi .... pa-fall.... at paasa! ang sama!!!!! ang sama sama mo!!! Wag kang mag-alala..... lalayuan kita! para di masabi ng friends mo na may inaasahan ako sayo.

Paalam......